Modlitwa o zapał...

Modlitwa o zapał...

..Panie, czasami nic mi się nie chce i mam wszystkiego dość. Kiedy dopada mnie znużenie, obojętność, zniechęcenie, apatia, nuda lub „smutek tego świata”, nie zostawiaj mnie samego. Poślij mi anioła, który mnie wyrwie z leniwego odrętwienia. Jezu, który napracowałeś się dla naszego zbawienia, proszę, oddal ode mnie wszelką duchową ociężałość. Usuwaj z serca zgorzknienie, odnawiaj gorliwość w czynieniu tego, co dobre, święte, pożyteczne. Daj świeżość mojej modlitwie, zapał w pracy, radość w służeniu Tobie i bliźnim. Naucz mnie mądrze korzystać z daru czasu. Niech budzi mnie anielskie wołanie: „zaraz dzień (jeszcze jeden) zrób, co możesz”...

wtorek, 20 września 2011

Trzy Korony zdobyte...

Drugi dzień wycieczki... i właściwy cel wycieczki to zdobycie Trzech Koron...
Po śniadaniu wyruszyliśmy autokarem do Krościenka, skąd zaczęliśmy nasza wspinaczkę.
Nie podejrzewałam że będzie tak trudno, tym bardziej że nie miałam wcześniej żadnej "zaprawy", a kolana od kilku dni dawały się we znaki.
Ale zdecydowałam że pójdę... a co tam... zapowiadał się piękny dzień ale ranek był bardzo mglisty.
No to ruszyliśmy....
 Po krótkim marszu dość ostrym podejściem doszliśmy do miejsca, z którego rozciągał się widok na Krościenko.




Na tych zdjęciach widać jaka była mgła, a gdzieś tam zza góry przebijało się słoneczko.



Tu nasz grupa... mnie tam nie ma... ja pełniłam rolę fotografa... :)



i jeszcze raz widok na Krościenko...


Tutaj wchodzimy już na teren Pienińskiego Parku Narodowego.





Po drodze nie robiłam zbyt dużo zdjęć... byłam skupiona na dojściu do celu, a łatwo nie było.
No i wreszcie dotarliśmy... kolejne zdjęcia są już z platformy widokowej.
Żałowałam tylko że nie miałam ze sobą nowego aparatu, ale z drugiej strony mały był mniej uciążliwy :)



















Pooglądaliśmy wszystko w koło, i nadszedł czas na powrót.... bałam się go jeszcze bardziej, bo wiem że schodzi się trudniej... moje kolana... czy wytrzymają ???
Ale o tym następnym razem...

18 komentarzy:

  1. Oj.Byłam tam w tym roku, kilka razy.
    Te szczyt zdobyłam w 20 minut może...
    Pikuś...jak Ci ucieknie dziecko z horyzontu, które twierdziło,że na chodzenie nie ma czasu!
    Co przeżyłam to moje. Niby zna dość dobrze tamte trasy,15-latka, ale nawet nie wiedziała, dokąd się wtedy wybieraliśmy.

    Pogoda tego roku jednak była dość paskudna, na owe wyprawy po Pieninach.Ostatni raz jak byliśmy, to z kolei zbiegliśmy w ekstremalnym tępie, gdyż chwyciła nas burza.

    Gorąco pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  2. Aurelia, w 20 minut ???
    To raczej niemożliwe... myśmy szli ponad pięć godzin...razem w górę i w dół.. :)
    A tempo do wolnego się nie zaliczało.
    Natomiast pogoda nam dopisała... było pięknie.

    OdpowiedzUsuń
  3. Wyprawa piękna, warta wysiłku.A zdjęcia z góry wspaniałe.

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękne zdjęcia, po prostu cudne widoki. Ja jutro jadę do Zakopanego i liczę na podobne krajobrazy!

    OdpowiedzUsuń
  5. Ale miałaś piękną wycieczkę, krajobrazy cudowne. Warto było iść :)
    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  6. No właśnie, ta pogoda ... Jak ja byłam też pokrapywało, więc odpuściliśmy sobie "szczytowanie". Niby chcieliśmy jeszcze raz pojechac' teraz na jesieni, by pogonic' po Trzech Koronach, ale znowu wolnego nie mam ... A ciągnie w tamte strony ...

    OdpowiedzUsuń
  7. Od dluzszego czasu wybieram sie w Pieniny, ale koncze w Zakopcu i oddaje sie wedrowkom po Tatrach. A Pieniny sa tez piekne co widac na Twoich zdjeciach. W tym roku tez mialam taki zamiar i nic z tego..ladna relacja!

    OdpowiedzUsuń
  8. Miałam na myśli w jedną stronę i miejsce, gdzie kupuje sie bilety na Okrąglicę.Tam dopadliśmy nasze dziecko.
    Nie napiszę co przeżyłam po drodze. Mąż pobiegł pierwszy, zjadłam oscypka, jak się okazało,że to On ma picie, a nie mogłam złapać tchu...
    Byliśmy wtedy w "Zameczku Św. Kingi"
    Ale byłam tymi nawet pseudo ruinami, bardzo zdegustowana.Zwłaszcza, jak z muru sterczała w wielu miejscach plastikowa,zielona, siatka.Chyba do wzmocnienia zaprawy.
    Być może, moja wyobraźnia o tym miejscu, również zbyt wybujała.

    Uwielbiam Pieniny, jestem tam parę razy w roku.

    Gorąco pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Piękne widoki :) Warto włożyć trochę wysiłku dla tak wspaniałych widoków.

    OdpowiedzUsuń
  10. Zaniemówiłam patrząc na te widoki...
    Tak dawno nie byłam w górach...
    Pomyślałam, że fajnie byłoby zrobić sobie taki jesienny, kilkudniowy wypad w góry. No ale niestety to mało realne plany...a szkoda...

    OdpowiedzUsuń
  11. Antonina... masz rację... to niezapomniane chwile.

    OdpowiedzUsuń
  12. Krzysiu, dziękuję... też chętnie pooglądam u Ciebie.

    OdpowiedzUsuń
  13. Talibra, warto... takie wypady organizujemy co roku.

    OdpowiedzUsuń
  14. Barashka, szkoda...ale pewnie kiedyś zrealizujesz zamiar.

    OdpowiedzUsuń
  15. Grażyno, ja z kolei w Zakopanym byłam tylko raz, ale po górach nie łaziłam...lało wtedy jak z cebra.

    OdpowiedzUsuń
  16. Aurelia, mogę sobie wyobrazić co przeżyłaś :).. dobrze że skończyło się wszystko ok.

    OdpowiedzUsuń
  17. Avelina.. oj tak... choć gdy patrzyłam w dół, to miałam takiego lekkiego pietra.

    OdpowiedzUsuń
  18. Cynthia... no faktycznie szkoda.
    ale może kiedyś ?... któż to wie.

    OdpowiedzUsuń

Miło mi że zostawiłaś/eś ślad... dziękuję i zapraszam znowu :)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...